Er is een soort dat Valentijnsdag moeilijk te hanteren vindt. In geen 364 dagen kun je deze soort betrappen op iets van principes en maatschappelijk engagement maar in de dagen voor 14 februari lopen de discussies over de consumptiemaatschappij hoog op.
Foto: Auke Pluim
Valentijn zou een commercieel bedenksel zijn, cacaoboeren zouden er nog meer door uitgebuit worden en het zou ten koste gaan van de bestrijding van malaria, de zorg voor ongedocumenteerden en de opvang van asielzoekers.
Het gaat hier om het soort dat 'ik jou niet' zegt als je zegt dat je hem gemist hebt. Het soort dat 'ja' zegt op vragen als 'heb ik grote voeten in deze moonboots', 'is Robbert Dijkgraaf slimmer dan ik' en 'vind je me dik'. Het soort dat zegt 'mijn ex-vriendin wist het geslacht van alle zelfstandige naamwoorden’. Eerlijk, vindt deze soort dat. Lomp, luidt mijn diagnose.
Mijn soort houdt van liefdesbetuigingen. Van ongebreideld geneuzel over ultieme slimheid, grappigheid, schoonheid. Van dat wij de enige zijn binnen dit universum inclusief alle zwarte gaten. Dat we veel leuker en mooier zijn dan Pippa Middellton. We houden van strelen zoals we dat zelf ook zo goed kunnen.
En daarom hebben we een dag bedacht waarop het protocol 'romantiek' van kracht is. Het hoeft die andere dagen dus niet. Het hoeft maar EEN DAG. Vierentwintig uur waarvan je er ook nog eens twaalf slaapt, twee tv kijkt en acht werkt. En het wordt jullie gemakkelijk gemaakt: chrysanten kun je halen bij het tankstation. Bonbonnetjes (drie euro vijfentwintig, kostenplaatsnummer 3529) neem je mee van de AH to go. We weten allang dat het 'nee heb je, ja kun je krijgen' is, dus veeleisend kun je dat niet noemen.
En wees niet bang dat je niet weet wat je moet zeggen, ook dat kun je googlen. Weet je wat, ten behoeve van de wereldvrede: sms 'I will always love you' naar me en ik stuur je de prachtigste volzinnen.
Inke Schaap is docent bij de academie Gezondheidszorg, maar doet ook onderzoek bij het kenniscentrum Gezondheid, Welzijn en Technologie.