Zomaar een dag uit een prachtige vakantie op het zuidelijk eiland van Nieuw-Zeeland. We schrijven 28 december 2011. Zonnetje, warmte, slippertjes, korte broek en een t-shirtje. De dag verloopt heel normaal, we rijden van Queenstown naar Greymouth, muziekje, broodje en een heerlijk gesprek over het leven.



Uit de verte doemt een stroom langzaam rijdende auto’s op en zonder dat je het echt beseft rij je ineens langs een zwaar ongeluk. Opeens beland je in een vreselijke nachtmerrie waarbij je langs twee auto’s rijdt die een paar minuten daarvoor frontaal op elkaar zijn geklapt. Auto’s zijn beide kanten opgereden om hulp te halen, want er is geen gsm-dekking. Dat zal een tijd duren, omdat het volgende dorp vijftig kilometer verderop ligt. Na een uur komt er een politieauto, na twee uur ambulances en drie uur na het ongeluk zijn er twee helikopters. Wij helpen met lokale bewoners en toeristen die een beroep in de medische wereld hebben bij het geven van eerste hulp aan de vier inzittenden en bij het regelen van het verkeer. Als de ambulances arriveren zijn twee van de vier gewonden overleden. Er wordt aangenomen dat de camper rechts in plaats van links reed en hierdoor een frontale botsing in de bocht veroorzaakte.

Ook na een maand blijft de vraag opkomen waarom wij in deze wereld geen standaarden kennen die alle landen toepassen. We rijden of links of rechts. We gebruiken of een mini usb kabel of de iPhone-stekker als oplader voor onze mobiele telefoons. We gebruik of een grote of een kleine batterij in onze camera’s. We gebruiken of de Amerikaanse of de Chinese of de Europese stopcontacten.

Hoe makkelijk zou het leven zijn als overal dezelfde standaarden gelden…………?

Niek Ritzen is student Bestuurskunde/Overheidsmanagement en loopt stage in Nieuw Zeeland.